
Het hoort bij de eeuwenoude traditie van de kerk om niet enkel een dienst te houden wanneer het licht wordt, maar ook wanneer het avond wordt. Deze avonddienst wordt ook wel 'vespers' genoemd, hetgeen niet anders betekent dan 's avonds.
Het kenmerk van zo'n avonddienst is het ontbreken van de maaltijd des Heren, die juist in de ochtend pleegt te worden gehouden, om te opstanding te vieren.
Het karakter is meer meditatief, contemplatief dan celebratie. Toch is er wel de lofzang in de vorm van een hymne.
Na deze lofzang worden twee of drie psalmen gezongen, en vaak een of twee lezingen gedaan, die al dan niet kunnen worden uitgelegd in een korte overweging. Na de overweging is er altijd wederom een lofzang. In een vesper is deze lofzang altijd die van Maria. Zij zingt over de redding die de God van Israël heeft gedaan aan hen die in de verdrukking of in de benauwdheid zijn, zoals zijzelf. Deze lofzang zingt de gemeente als het avond wordt, juist omdat zij met Maria weet heeft van haar verlossing ondanks nacht en ontij.
Aan het einde van de viering kan de zegen worden gegeven met het lof van het Allerheiligste sacrament.
De kracht van deze viering ligt in het eigen karakter van de dienst, in haar eenvoud en in de herhaling. Het is niet de bedoeling dat de diensten een grootschalig gebeuren worden, waar gemikt wordt op hoge bezoekersaantallen, en allerlei muzikale hoogstandjes van meerstemmige zangkoren, dat om de zoveel tijd wordt gehouden.
Ook is het niet de bedoeling dat er een alternatief wordt geboden voor de zondagse eredienst. Het is volstrekt onjuist dat mensen hierdoor in de gelegenheid worden gesteld om te gaan kiezen uit twee gelijksoortige diensten.
Beter is het om de vespers te beschouwen als aanvulling op de eucharistieviering, of nog beter: als een mogelijkheid die wordt geboden om je in alle rust beter te kunnen voorbereiden op de zondagse eucharistieviering. Een vesper die op zaterdagavond wordt gevierd geldt als opmaat om beter de zondag in te gaan. Het helpt ook om ritme en regelmaat te geven aan je leven.
Wie beseft dat de viering van de dag des Heren (de zondag) is ontstaan uit het houden van de sabbat, zal blij zijn om vanuit de rust van de zaterdag beter te kunnen overgaan tot het feest van de zondag, waarop de opstanding van onze Heer Jezus Christus wordt gevierd.
Als tijd komt zeven uur 's avonds het meest in aanmerking. De dienst duurt ongeveer tot half acht. Het is laat genoeg om thuis nog de maaltijd te kunnen nuttigen. Het is vroeg genoeg om nog iets aan de avond te hebben. In principe zal de parochiepastoor voorgaan. Al is niet uitgesloten dat ook een andere pastoor of predikant kan invallen. Iedereen is welkom, van alle kerkelijke denominaties, gelovigen en ongelovigen.
Bron: "Nieuwsbrief" nov./dec. 2002
Zie ook: Vieringen in de parochie