Klik voorlandelijke site
Klik voor
|
|
In het archief vindt u artikelen, fotoreportages en andere informatie die in het verleden op de website waren geplaatst. Ook zijn alle beschikbare PDF-documenten hier ondergebracht.
Klik op balk voor de inhoud.
Op de sterfdag van de patroonheilige St. Gummarus (zondag 11 oktober) stond de zilveren afbeelding van hem opnieuw op de altaartafel van onze parochiekerk.
In 1907 werd een zilveren beeld van H. Gummarus, dat enkele eeuwen in de parochiekerk aanwezig was, noodgedwongen door de parochie Enkhuizen verkocht. Bijna een eeuw daarna was niet bekend waar dit beeld was gebleven.
In 2000 werd het ter veiling aangeboden en aangekocht door het Frans Hals museum.
Van de bijzonderheden van dit beeld en de aankoop heeft de conservator Pieter Biesboer van het Frans Hals Museum een verslag gedaan.
Van deze bijzondere viering werd een persbericht verzonden.
Ook werden tijdens deze viering 3 leien gezegend die door pastoor Homan waren geschilderde.
Deze leien zijn afkomstig van het dak van de oude ‘Gummaruskerk’ of ‘Westerkerk’ in Enkhuizen. De schilderingen verbeelden wonderen uit het leven van de beide patroonheiligen, H. Gummarus en H. Pancratius
In januari/februari 2008 is het interieur van de parochiekerk opnieuw geschilderd. Het was ruim 50 jaar geleden dat dit voor het laatst was gedaan. Tegelijkertijd zijn scheuren in het stucwerk gerepareerd en de gebladderde wanden opnieuw gewit.
| Voorbereiding - leegruimen | Opbouw steigers en afdekken |
| Het schilderwerk zelf | Opbouw boven - Schoonmaak en herinriching |
Klik op een van de gewenste fotosessies
Met vijfentwintig parochianen op weg naar 't hart van Nederland. Dick Karreman organiseerde met medewerking van Joop en Anneke op 9 september het jaarlijkse parochieuitje met als eerste bestemming de kathedrale kerk van Sint Gertrudis in Utrecht.
In de vespers van de vierde zondag na Epifanie, op 27 januari 2007, is het wijwatervat plechtig in gebruik genomen. Tot dan toe moesten we deze symbolische herinnering aan onze doop ontberen.
De Oud-Katholieke Kerk van Nederland is klein. Haar ledental reikt aan de tienduizend zielen. Ruim zesduizend daarvan worden aangemerkt als meelevend. Op 29 plaatsen in Nederland komen parochianen samen in een kerkgebouw voor de eredienst. Zij vormen een parochie, een statie of een kerngroep, respectievelijk met meer of minder organisatorische structuur. Naast de twee bisschoppen....
Op zaterdag 11 mei jongstleden (2002) organiseerde de Bond Heemschut, organisatie voor het behoud van cultuurmonumenten, een Open Monumentendag te Enkhuizen.
Daarbij was ook de parochiekerk van Sint Gummarus en Pancratius aan de Breedstraat gedurende een groot deel van de dag toegankelijk voor de deelnemers ....
Klik op balk voor de inhoud.
Klik op balk voor de inhoud.
De nieuwe oudkatholieke bisschop van Haarlem, Dirk Jan Schoon, hoopt dat zijn kerk gaat groeien. Hij heeft het niet zo op evangelicals. Maar wat kerkplanting betreft wil hij van hen leren.
Dirk Jan Schoon komt uit een oudkatholiek gezin en wilde al jong priester worden. Hij is zijn geloof nooit kwijt geweest, ook als puber niet. "Nee, ik heb niet zo'n groot geloof. God gaf me het leven, Hij zorgt voor mij, en als Hij me het leven afneemt vangt Hij me weer op. En daar tussenin probeer ik mijn best te doen. Er moet heel wat gebeuren, wil ik dat kleine beetje geloof ook nog kwijtraken." ....
Gedenk, mens!
“Gedenk mens dat je stof bent…” De liturgie van aswoensdag kent geen gêne. Het askruisje op ons
voorhoofd of de as uitgestrooid boven ons hoofd vormen het expressieve uitroepteken ...
Als bisschop van het oud-katholieke bisdom in Haarlem balanceert de vooruitstrevende Dick Schoon voor zijn gevoel als een koorddanser die héél voorzichtig vooruit komt. Met aan de ene kant de band met de internationale kerken en aan de andere zijn persoonlijke mening. Als het aan hem lag, mogen homo’s het huwelijkssacrament krijgen. "Maar ik wil mijn wil niet doordrijven." ....
Bij een eerste kennismaking met de liturgische vieringen in de Oud-katholieke Kerk, werpen de liturgische en fysieke handelingen en houdingen de nodige vragen op. Dit betreft bijvoorbeeld het gebruik van wierook en kaarsen, verschillende lichamelijke houdingen (buigen, knielen, staan) en gebaren (het slaan op de borst, het maken van het kruisteken). Als je uit een andere kerkelijke traditie komt en van jongs af aan daarin niet bent grootgebracht, wekt de aanblik daarvan direct al bepaalde vragen op geeft je het gevoel op onbekend terrein te zijn. ....
Wie zegt 'ik geloof',
leeft in het besef: God is er, ik ben niet alleen. De basis van mijn leven is, dat ik in relatie sta tot God. Ik kan mijzelf en de zin van mijn leven alleen helemaal begrijpen vanuit die relatie. God heeft mijn leven gewild en zoekt mij. De grote westerse kerkvader Augustinus (354-430) heeft dat ervaren. ....
De tijd dat het vanzelfsprekend was
bij een kerk te behoren, is al lang voorbij. De kerk werd vroeger vaak gezien als een vaste burcht, van waaruit de slechte wereld werd bestreden en waar je bescherming vond, wijze levenslessen kreeg en troost en bemoediging, als het dagelijks bestaan haast ondraaglijk werd. Aan de andere kant waren kerk en wereld nauw met elkaar verweven. De christelijke normen en waarden werden algemeen aanvaard als basis ...
We leven in een drukke tijd. Iedereen lijkt met een overvolle agenda te zitten, ook in de kerk. Pastores en vrijwilligers geven vaak het beste van zichzelf. Desondanks kennen zij gevoelens van onvoldaanheid. De pastor die bij enkele parochianen een keer meer op huisbezoek gaat, omdat daar redenen voor zijn, beseft plots dat er nog zoveel anderen zijn, die ook nog recht hebben op huisbezoek. De vrijwilliger die zich inzet voor het schoonhouden en het openstellen van het kerkgebouw, wordt zich ervan bewust dat het misschien belangrijker is een taak in de bezoekersgroep op zich te nemen. Het komt er dan op neer dat hij die er nog eens bijneemt. Het zijn ervaringen die de vraag oproepen waar het nu eigenlijk omgaat in de kerk. In dat verband is er een duidelijke roep hoorbaar in de kerk om meer aandacht te besteden aan het pastoraat. ...
Aan de huwelijksgemeenschap tussen man en vrouw wordt door het bijbels getuigenis en de kerkelijke traditie een grote waarde toegekend.
Hoge verwachtingen en grote verantwoordelijkheden gaan daarmee gepaard. Sinds vele tientallen jaren voltrekken zich veranderingen in onze samenleving die de vanzelfsprekendheden van de generaties vóór ons doorbreken. Kerkelijke opvattingen en de gedragslijn
van christenen worden aangevochten. Soms wordt dat als een uitdaging tot getuigenis ervaren, maar niet zelden ook als een onrustbarende ontluistering van kostbare waarden ...
De dienst aan God en mensen in kerkelijke ambten en bedieningen is in de brede oecumene al jaren onderwerp van gesprek. Kerken denken na over de betekenis en de inhoud van de ambten en zoeken naar een vorm die past in onze tijd en tegelijkertijd beantwoordt aan de bedoeling, zoals die haar neerslag gekregen heeft in de geschriften van het Nieuwe Testament en de kerk van de eerste eeuwen. In oecumenische verbondenheid proberen kerken tot een betere samenwerking te komen, om het christelijke getuigenis en de dienstbaarheid van mensen aan God en aan elkaar meer tot hun recht te laten komen. Tegelijkertijd streven zij ernaar de zichtbare eenheid waar te maken. Een wezenlijke voorwaarde hierbij is dat de kerken het eens worden over doop, eucharistie en ambt. Deze sacramenten hebben jarenlang het centrale
thema gevormd in de vergaderingen van de Commissie voor Geloof en Kerkorde van de Wereldraad van Kerken. ...
In de geest van de boodschap van de beide Europese Oecumenische Assemblees in Basel 1989 en in Graz 1997 zijn wij als Conferentie van Europese Kerken en als Raad van Europese Bisschoppen-conferenties vastbesloten de gemeenschap die tussen ons is gegroeid te bewaren en verder te ontwikkelen. Wij danken onze Drie-ene God dat Hij ons door zijn heilige Geest leidt op de weg naar een zich steeds verdiepende gemeenschap. Veel verschillende vormen van oecumenische samenwerking hebben reeds hun waarde
bewezen. Trouw aan het gebed van Christus: 'Dat ze allen één mogen zijn. Zoals u, Vader, in Mij bent en Ik in U, zo moeten zij in Ons zijn, zodat de wereld kan geloven dat U Mij hebt gezonden' (Joh 17,21), mogen wij echter niet bij het tot nu toe bereikte stil blijven staan ...
De inhoud van dit boekje is genomen uit het (rode) Kerkboek van de Oud-Katholieke Kerk van Nederland (uitgave 1993).
Dit betreft de "Viering van de Eucharistie" vanaf blz. 413.
De eucharistische gebeden zijn in een separaat pdf-bestand opgenomen.
Niet opgenomen zijn de gebeden van de zondagen en (hoge) feestdagen door het kerkelijk jaar.
Dit betreft:
Ttwaalf eucharistische gebeden (prefaties), maken deel uit van de Eucharistieviering van de Oud-Katholieke Kerk van Nederland.
Ze zijn overgenomen uit het (rode) Kerkboek van de Oud-Katholieke Kerk van Nederland (uitgave 1993).
Advies aan het bestuur van de Katholieke Vereniging voor Oecumene
inzake de verhouding tussen de Oud-Katholieke
en de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland
